اطلاعات سازمانهای بالادستی

شما اینجا هستید

تاریخچه وزارت نیرو:


      آغاز تشکیل وزارت آب و برق (که بعدها به وزارت نیرو تغییرنام و وظیفه پیدا کرد) ازاولین نظامنامه موسسه برق تهران مصوب بیست وپنجم مهرماه 1315 که به منظور برق رسانی به منازل و معابر شهر تهران تاسیس شده بود؛ و قانون اجازه تاسیس بنگاه آبیاری مصوب بیست و نه اردیبهشت سال 1322 که وظیفه اش توسعه واصلاح امور آبیاری کشور بود؛ به وجود آمد. وضعيت‌ ساختار اداري‌ دولت‌ پس‌ ازمشروطه‌ تا سال 1342 كه‌ وزارت‌ آب‌ و برق‌ تأسيس‌شد، هميشه‌بگونه‌اي‌بوده‌كه‌ضرورت‌ تمركز مربوط به‌ امور آب‌ و برق و انرژی‌ در يك‌ مجموعه‌ منسجم ‌احساس‌مي‌شد. ‌به وجود آمدن تاسیسات سدهای مخزنی در نقاط مختلف کشور (لار، لتیان، درودزن،زرینه رود، و...) قانون اجرای انتقال برق ازطریق خطوط هوایی(2/3/1339)و وجود  چندين‌ دستگاه‌ كه‌ متكفل‌ مسئله‌ آب رسانی و برق رسانی ‌بوده‌اند نيز هيچگاه‌راهگشاي‌ حل‌ معضلات‌ جامعه‌ نبوده‌ است‌. بنابراین، ديدگاه هاي‌ جديدي‌ که‌دخالت‌ مؤثرتر دولت در امور زیربنایی در بخش های آب، برق و انرژی را ضروری میدانست؛ همچنان‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ طيف‌ وسيعي‌ از دستگاههاي‌ اجرايي‌ موازی و مشترك‌گردید كه‌ به‌ نحوي‌ به‌ مسئله‌ تامین برق وآب (آشامیدنی،کشاورزی و سایر مصارف) مشغول بودند. اما مشکل اساسی این بود که این دستگاه ها از نظام و انسجام و هماهنگیخاصی برخوردار نبودند. به همین دلیل این معضل دولتمردان را برآن داشت تا با تاسیسیک سازمان که بتواند وظایف ارایه خدمات آب و برق را درسراسر کشور برعهده بگیرد؛موافقت کنند و همین تفكر در نهايت منجر به‌تأسيس‌ «وزارت‌ آب‌ و برق»‌ شد.

     لایحه قانون تاسیس وزارت آب وبرق مصوب بیست وششم اسفند 1342 در واقع نقطه پایانی به تمامی سرگردان هایی بود که هم مصرف کنندگان آب و برق داشتند و هم شرکت هایی که دراین زمینه فعالیت می کردند.


وظایف اصلی وزرات نیرو:

الف- نظارت بر منابع آب کشور و اجرای طرح های تامین آب وانتقال آنها به مراکز مصرف

ب- نظارت بر نحوه جاری شدن فاضلاب شهرها و واحد های صنعتی

ج- اجرای طرح های انتقال و توزیع برق درقالب ایجاد شرکت های برق منطقه ای و نظارت بر نحوه استفاده از برق


     وزارت آب وبرق از سازمان آب تهران، بنگاه برق تهران، بنگاه مستقل آبیاری، اداره کل لوله کشی آب تهران، آب و برق خوزستان، آب و برق کرج و اداره حفاظت از تاسیسات سدهای لار و لتیان ویا سایرسازمانهای دولتی که برای احداث و بهره برداری از سدها و منابع آب وبرق کشور به وجود آمده بودند؛ تشکیل شد. به این وسیله هم مصرف کنندگان آب و برق و هم شرکتها و سازمانهای متولی این دو صنعت صاحب یک وزارت خانه باشرح وظایف مشخص شدند.

    
باتصویب قانون ایجاد «سازمان برق ایران» (مصوب 19/ 4 / 1346) وزارت آب و برق موظف به تشکیل شرکتهای برق منطقه ای جهت اجرای طرح های برق رسانی به سراسر کشور شد. همچنین تصویب قانون تاسیس «شرکت های بهره برداری از اراضی زیر سدها» در سراسر کشور درتاریخ 30/2/1347 وظایف وزارت آب و برق روز به روز کامل تر و مشخص تر می شد. پسازایجاد «سازمان انرژی اتمی ایران» ،  قرارشدوظیفه مطالعه وبه کارگیری سایرانرژی های تجدید پذیر به وزارت آب و برق داده شود و به همین دلیل مقدمات تشکیل وزارت نیروبرای انجام کلیه امور مربوط به آب وبرق و انرژی های تجدیدپذیر به وجودآمد.


     قانون تاسیس «وزارت نیرو» در بیست و هشتم بهمن 1353 به تصویب رسیدکه هدف آن حداکثر استفاده ازمنابع انرژی و آب کشور و همچنین تهیه و تامین انرژی وآب برای انواع مصارف عمومی شهروندان عنوان شد.



     وظایف اساسی وزارت نیرو نوع گسترده و همه جانبه ای ازوظایف وزارت آب وبرق پیشین بود. ازجمله مهم ترین این وظایف که در قانون تاسیس بهآنها اشاره شده است؛ عبارتنداز:


الف- مطالعه و تحقیق درباره انواع انرژی و تعیین سیاست ها و اجرای برنامه های انرژی

ب‌- سیاستگذاری،هماهنگی،نظارت وبهره برداری از شرکتها و موسساتی که وظیفه تولید، انتقال و توزیع انرژی درسراسر کشور را به عهده دارند.

ج- مطالعه و شناخت منابع آب کشور و بهره برداری از آنها

د- احداث نیروگاههای برق و تاسیسات تصفیه وآبرسانی درتمام نقاط کشور

ه- ساخت و تولید انواع کالاهای آب و برق

 

     با تاسیس وزارت نیرو تمامی اختیارات وزارت آب وبرق به وزارت نیرو منتقل شد و حتی بر اساس ماده 9 این قانون سازمان انرژی اتمی ایران از سازمانهای زیرمجموعه وزارت نیرو محسوب شد و در اصلاح ماده 1 قانون وزارت نیرو در بیستم اردیبهشت 1357 ، احداث، تکمیل وبهره برداری از نیروگاههای اتمی نیز از وظایف اصلی وزارت نیرو تلقی شد. براساس ماده 8 این قانون شرکت ملی نفت ایران نیز موظف شد که برنامه های تولید، پالایش و توزیع نفت و گاز را دراختیار وزارت نیرو قرار دهد. هرچند پس از پیروزی انقلاب اسلامی وتوجه به توسعه و ضرورت استفاده گسترده ازانرژی اتمی،«سازمان انرژی اتمی»مستقل واز وزارت نیرو منفک شد.


     درادامه تکمیل وظایف وزارت نیرو در بیست ونهم تیرماه 1354 قانون تشکیل «شرکت های تامین و توزیع آب و تاسیسات آب وفاضلاب شهرها» به تصویب رسید. بر اساس این قانون ایجاد شبکه های جمع آوری و دفع فاضلاب نیز باهمکاری شهرداری ها یا بخش خصوصی برعهده وزارت نیرو گذاشته شد.


     با وقوع انقلاب اسلامی ایران وتشکیل «شواری انقلاب جمهوری اسلامی ایران» ، با تصویب لایحه قانونی راجع به تغییرات وظایف وزارت نیرو مصوب بیست و یکم تیرماه 1359 بخشی ازوظایف وزارت نیرو به سایرسازمانها یا وزارت خانه ها منتقل شد. براساس این لایحه تامین و توزیع آب آشامیدنی شهرها به استانداری و شهرداری ها منتقل شد. ادارات آبیاری وتشکیلات مربوط به آنها نیز به وزارت کشاورزی و عمران روستایی واگذار شد. بدین ترتیب یک بار دیگر وظایف وزارت نیرو دست خوش تغییر وتحول شد.

    
ایران یکی از کشورهایی است که از لحاظ موقعیت جغرافیایی در منطقه خشک و نیم خشک کره زمین قرارگرفته است، به همین دلیل موضوع آب همواره مورد توجه افکار عمومی قرارگرفته و نبود قانون مشخصی دراین زمینه موجب بروز مشکلات حقوقی می شد. با تصویب قانون توزیع عادلانه آب درتاریخ شانزدهم اسفند 1361حدود و اختیارات یکی از اساسی ترین وظایف وزارت نیروکه همواره باچالش عمومی روبرو بود، تعیین و مشخص شد. این قانون در پنج فصل و52 ماده و27 تبصره، وضعیت چگونگی حفاظت و بهره برداری از منابع آب و حتي فاضلاب را تشریح و هدفمند کرد. درهمین راستا نیز قانون تشکیل کمیته بزرگ سدهای بزرگ و کمیته ملی آبیاری و زهکشی با هدف تسهیل عضویت در کمیسیون های بین المللی و انجام مطالعات علمی در این زمینه در سوم تیرماه 1366 به تصویب رسید.

     با پایان یافتن جنگ هشت ساله تحمیلی عراق بر علیه کشور ایران بازسازی و اجرای طرح های عمرانی شدت بیشتری گرفت و دولت و مجلس شورای اسلامی نیز توجه خودرا به تصویب قوانین و اجرای طرح های عمرانی معطوف داشتند. وضعیت بهداشت محیط شهرهاوالزام و ضرورت جمع آوری، انتقال و ساماندهی فاضلاب و تاسیسات آب رسانی شهرها وواحدهای صنعتی، مقدمات تصویب قوانینی را دراین زمینه به وجود آورد. برهمین اساس قانون تشکیل «شرکتهایآبوفاضلاب» درتاریخ چهارم اسفند 1369 تصویب و ابلاغ شد. براساس این قانون ایجاد وبهره برداری از شبکه های توزیع آب شهری وجمع آوری وانتقالوتصفیه فاضلاب شهرها برعهده شرکت های مستقلی با عنوان شرکت های آب وفاضلاب استانی که زیر نظر وزارت نیرو انجام وظیفه می کنند؛ گذاشته شد.


     بخشی از امورات عمرانی مربوط آبرسانی روستا ها وجمع آوری و دفع فاضلاب های روستایی هنوز تا این تاریخ دراختیار وزارت نیرو قرار نگرفته بود و کماکان برعهده وزارت جهاد سازندگی بود. به منظور یکپارچه سازی وظایف و واگذاری کلیه خدمات آب و برق به مردم ایران،بنا به تصویب هیئت وزیران در مردادماه 1381 وظایف آب وفاضلاب های روستایی نیز به وزارت نیرو واگذار شد. همچنین برق رسانی به روستاها نیز برعهده وزارت نیرو گذاشته شد.

     به این وسیله کلیه وظایف تامین وآبرسانی به شهرها و روستاها، ایجادشبکه ها وتصفیه خانه های فاضلاب شهری و روستایی و تامین وتوزیع برق به شهرها وروستاها، ومطالعه واستفاده از انرژی های تجدید پذیر ازجمله اساسی ترین وظایف وزارت نیرو است که هم اکنون در حال انجام است.


     توسعه جمعیت، تکثر شهرها ولزوم توجه به تجهیز روستاها از یکسو و تحولات و تغییرات شتابنده فن آوری از سویی دیگر موجب می شود که ساختار سازمانی دولت و به تبع آن وزارت خانه معرفي شركت مهندسی آبفای کشور

شركت مهندسي آب و فاضلاب كشور در سال۱۳۷۱به استناد ماده ۴ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي كشور و درجهت تحقق مفاد ماده (۱۷) قانون تشكيل شركت‌هاي آب و فاضلاب در هيئت دولت مصوب گرديدو بر اساس پيشنهاد وزارت نيرو، اساس‌نامه مادر تخصصي شركت مهندسي آب و فاضلاب كشوربه تاييد سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور و وزارت امور اقتصادي و دارائيرسيد.

هدف از تشكيل شركت، ساماندهي فعاليت‌هاي تصدي وزارت نيرو در امور آب وفاضلاب شامل مديريت صحيح، نظارت و ارزيابي عملكرد، هدايت و راهبري، افزايش بازدهي وبهره‌وري و استفاده مطلوب از امكانات شركت‌هاي زيرمجموعه در چارچوب سياست‌هاي وزارت نيرو و همچنين كارگزاري وزارت نيرو براي انجام نظارت‌ها و تدوين برنامه‌ها تدوين گرديد.

تاريخچه لوله كشي آب در ايران: نخستين بار در سال ۱۳۰۱ طرح احداث شبكه‌هاي لوله كشي آب شرب شهرهاي ايران بررسي وبخشي از شهرها لوله كشي ‌شدند.

نمودار سازمانی:   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ماموریت شرکت مهندسی آبفای کشور:

باتوجه به اساسنامه شركت مهندسي آب و فاضلاب كشور،مأموريت‌هاي اين سازمان به شرح زير تعريف شده است:

۱. ساماندهي فعاليت‌هاي تصدي وزارت نيرو در امور آب وفاضلاب شامل مديريت صحيح، نظارت و ارزيابي عملكرد و هدايت و راهبري.

۲. استفاده مطلوب از امكانات شركت‌هاي زيرمجموعه در چارچوب سياست‌هاي وزارت نيرو و در جهت افزايش بازدهي و بهره‌وري.
۳. كارگزاري وزارت نيرو براي انجام نظارت‌ها و تدوينبرنامه‌ها در زمينه راهبري صنعت آب و فاضلاب كشور.

وظايف اساسي شركت مهندسی آبفای کشور:

۱. تهيه و تدوين پيشنهادهاي لازم درزمينه سياست‌گذاري و راهبري و توسعه صنعت آب و فاضلاب كشور و ارائه آن به وزارتنيرو.

۲. ارائه مشاوره و خدمات مديريتي، فني و مهندسي مرتبط به شركت‌هاي فعال درصنعت آب و فاضلاب كشور.

۳. مطالعه، برنامه‌ريزي، تهيه طرح، مديريت و نظارت براجراي طرح هاي آب و فاضلاب شهرها و روستاها، صنايع و تأسيسات وابسته با رعايت ضوابطوزارت نيرو .

۴. انجام امور تحقيقاتي مرتبط با صنعت آب و فاضلاب و برنامه ريزيآموزشي به منظور ارتقاء سطح علمي كاركنان و مديران شركت و شركت‌هايزيرمجموعه.

۵. تهيه و تدوين استانداردها، دستورالعمل‌ها و آيين‌نامه‌هاي عملياتي مربوط به امور آب و فاضلاب در زمينه‌هاي امور مهندسي و توسعه، بهره‌برداري، مديريتمصرف آب و كاهش تلفات، امور مشتركين، امور مالي، نيروي انساني و امور تحقيقات وضوابط ناظر بر روابط شركت‌هاي زيرمجموعه با مشتركين به منظور ارائه خدمات بهتر وارائه آنها به وزارت نيرو براي تصويب.

۶. عضويت و شركت در كنفرانس‌هاي وانجمن‌هاي بين‌المللي مربوط به آب و فاضلاب.

۷. تدوين و پيشنهاد تعرفه‌هايساليانه آب و فاضلاب به وزارت نيرو جهت تصويب و نظارت بر اعمال تعرفه‌هاي مصوب درشركت‌هاي آب و فاضلاب و انجام هماهنگي‌هاي مربوطه با ساير دستگاه‌هاي ذي‌ربط.

۸. برنامه‌ريزي و انجام اقدامات لازم به منظور تأمين منابع مالي، جلب مشاركت‌هاي مردميو بخش خصوصي و همچنين جلب سرمايه بر اساس ضوابط و مقرات مربوطه به منظور توسعهظرفيت‌هاي اجراي طرح‌هاي آب و فاضلاب و بهره‌برداري از تأسيسات مربوطه.

۹. انجامحمايت و پشتيباني‌ از بخش خصوصي جهت انجام امور مطالعاتي، اجرايي، توليدي،بهره‌برداري و نگهداري طرح‌هاي آب و فاضلاب و تأسيسات به منظور كاهش هزينه‌ها،افزايش بهره‌وري و ارتقاء سطح خدمت.

۱۰. ايجاد هماهنگي در اجراي طرح‌هاي تأمينآب شهري و روستايي و تحويل آنها بين سازمان‌هاي آب منطقه‌اي و شركت‌هاي آب وفاضلاب.

۱۱. اعمال مديريت سهام و تشكيل جلسات مجامع عمومي شركت‌هاي آب و فاضلاببراي بررسي بودجه و صورت‌هاي مالي و اتخاذ تصميم در ارتباط با آنها و نيز مديريت وراهبري شركت‌هاي زيرمجموعه و تعيين نمايندگان تام‌الاختيار در مجامع عمومي اين گونهشركت‌ها و نظارت ستادي بر فعاليت‌ها وانجام حسابرسي آنها.

۱۲. اخذ هرگونه وام وتسهيلات مالي از منابع داخلي و خارجي، عرضه اوراق قرضه، مشاركت داخلي، پيش‌فروشانشعاب و ساير روش‌هاي تأمين منابع مالي با اخذ مجوز از مراجع قانوني و استفادهبهينه از اين منابع از طريق برقراري تسهيلات و گردش منابع مالي في‌مابين شركت وشركت‌هاي زيرمجموعه و تضمين اين شركت‌ها جهت اخذ وام و تسهيلات با رعايت ضوابط مجمععمومي.

 

استراتژي‌هاي شركت مهندسی آبفای کشور:

۱. تدوين و استقرار برنامه‌ جامع و دستيابي به شاخص‌هاي كميو كيفي ملي و بين‌المللي آب و فاضلاب در جهت ارتقاي سلامت ملي و بهداشت عمومي وبرنامه‌ريزي جهت بهره‌مندي و برخورداري كليه آحاد جامعه از خدمات آب و شرب و دفعبهداشتي فاضلاب با رعايت برنامه جامع آب كشور.

۲. ارتقاي مديريت عرضه، تقاضا،فرهنگ عمومي مصرف و طراحي و پياده‌سازي الگوي بهينه مصرف آب شرب و بهداشتي دركشور.

۳. ايفاي نقش اساسي در استقرار مراكز جمعيتي و صنعتي در برنامه‌هاي آمايشسرزمين متناسب با ظرفيت‌ها و محدوديت‌هاي منابع آبي كشور.

۴. توسعه‌ي مديريتخطرپذيري و بحران و پدافند غيرعامل در طراحي، ساخت و بهره‌برداري از تأسيسات، بارويكرد استمرار ارائه خدمات، كاهش آسيب‌پذيري سازه‌ها و تأسيسات آب و فاضلاب وپيشگيري از نقصان در كميت و كيفيت آب شرب و پساب.

۵. توسعه‌ سامانه‌هايجمع‌آوري، تصفيه فاضلاب، بازچرخاني و استفاده از پساب با كيفيتي متناسب با نوعمصرف، محيط پذيرنده و مكانيزم بازار در راستاي حفاظت كمي و كيفي منابع آب ومحيط‌زيست.

۶. توسعه صادرات خدمات فني، مهندسي، تجهيزات آب و فاضلاب و آببسته‌بندي و حضور در بازارهاي بين‌المللي با رويكرد تقويت و حمايت بخش خصوصي.

۷. ارتقا و استقرار نظام جامع و فراگير (اطلاعاتي و ارزيابي) يكپارچه عملكرد فني،مالي، اقتصادي و اجتماعي در سطح واحدها و بنگاه‌هاي خدماتي آب و فاضلاب كشوربه‌منظور تقويت نظام پايش، ارزيابي و تصميم‌گيري.

۸. بسترسازي و تدوينبرنامه‌هاي عملياتي براي اجرا و ارتقاء مقررات ملي ساختمان مرتبط با بهينه‌سازيتجهيزات و تأسيسات داخلي آب و فاضلاب واحدهاي مسكوني و غيرمسكوني و نيز عملياتي شدنتفكيك انشعاب آب در مجتمع‌هاي مسكوني.

۹. تنوع بخشي به سامانه‌هاي توليد و توزيعآب شرب و بهداشتي و بهره‌گيري از آب‌هاي غيرمتعارف (مانند آب شيرين‌كن‌ها،بسته‌بندي آب، سيستم‌هاي دوشبكه‌اي در مناطق خاص، تفكيك آب مصارف مختلف، جمع‌آوريآب باران، استفاده از رطوبت هوا، ايستگاه‌هاي توزيع آب.

۱۰. ارتقاي نظام مديريتطرح‌ها و پروژه‌ها با تأكيد بر اولويت‌بندي، تعميم شيوه‌هاي اقتصاد مهندسي، اتمامطرح‌هاي نيمه‌تمام و بهره‌برداري مرحله‌اي از طرح‌ها در طول دوران ساخت واجرا.

۱۱. تدوين و پياده‌سازي نظام جامع بهره‌برداري و پايش كمي و كيفي آب شرب (به‌ويژه كاهش نيترات) و بهداشتي و ا عمال استانداردها و مقررات لازم براي جلوگيرياز ورود آلاينده‌ها و تخليه فاضلاب خام به محيط‌هاي پذيرنده‌ي طبيعي.

۱۲. استقرار نظام قيمت‌گذاري براساس هزينه تمام شده، اصلاح شيوه نرخ‌گذاري و ساده‌سازيساختار تعرفه‌‌اي خدمات آب و فاضلاب با رويكرد تشكيل و استقرار نهادهاي تنظيممقررات و داوري به‌منظور ارتقاي بهره‌وري، استمرار خدمات و تحقق خوداتكايي ماليواحدهاي آب و فاضلاب.

۱۳. تأمين، تجهيز و تنوع بخشي منابع مالي با تأكيد برمنابع غيردولتي و جذب سرمايه‌هاي داخلي و خارجي، متناسب با برنامه‌هاي توسعه‌ي بخشآب و فاضلاب.

۱۴. بازنگري و متناسب‌سازي ساختار حاكميتي و تصدي‌گري بخش آب وفاضلاب به‌منظور تقويت سياست‌گذاري، برنامه‌ريزي و نظارت، مديريت اجرايي، ساماندهيو انتقال مالكيت دارايي‌ها در راستاي اهداف سياست‌‌هاي كلي اصل ۴۴ قانون اساسي بارويكرد ظرفيت‌سازي و ايجاد و حمايت تشكل‌ها و بنگاه‌هاي تخصصي و خدماتي.

۱۵. ارتقاي رضايت مشتركين و احقاق حقوق خدمت‌گيرندگان از طريق استقرار نظام‌هايپاسخگويي و ارتقاي بهره‌وري، بهبود شاخص‌هاي كيفيت خدمات، توانمندسازي كاركنان وكاهش قيمت تمام شده خدمات بخش آب و فاضلاب.

۱۶. ارتقاء و توسعه نظام جذب،توانمندسازي و نگهداشت منابع انساني متناسب با نيازهاي تخصصي و مديريت بخش آب وفاضلاب.

۱۷. ارتقاي نظام آموزش عمومي، تخصصي و مديريتي آب و فاضلاب و سطح فناوريو گسترش پژوهش‌هاي كاربردي و توسعه‌اي.

۱۸. بهره‌گيري از سيستم‌هاي هوشمند درمديريت و بهره‌برداري از شبكه توزيع.

۱۹. برنامه‌ريزي و اجراي طرح‌هاي عملياتيبه‌منظور اصلاح، بازسازي، ‌نوسازي و مرمت تأسيسات، تجهيزات و شبكه‌هاي فرسوده آب وفاضلاب در طول دوره‌ي چشم‌‌انداز.

۲۰. برنامه‌ريزي و اجراي طرح‌هاي عملياتي كاهشتلفات و آب به‌حساب نيامده.

۲۱. برنامه‌ريزي ارتقا و افزايش سهم تخصيص آب شرب وتهيه‌ي برنامه جامع تعيين حرايم حفاظت كمي و كيفي و زيست‌محيطي و بهداشتيمحدوده‌هاي منابع آبي شرب براي نيازهاي يك دوره حداقل ۲۵ ساله آتي كشور.

۲۲. استقرار و نهادينه‌سازي مديريت دانش در راستاي مستندسازي و انتقال دانش و تجارب وتوسعه يادگيري در بخش آب و فاضلاب.

۲۳. استقرار و توسعه فناوري‌ها و روش‌هاينوين در بخش آب و فاضلاب، به‌ويژه در فرايند تصفيه آب و فاضلاب در راستاي ارتقايشاخص‌هاي بهداشتي و اقتصادي.

۲۴. توسعه و ارتقاي سطح كمي و كيفي مهارت‌هايمديريت، مشاوره‌اي، اجرايي و ساخت داخلي و خودكفايي صنعتي متناسب با نيازهاي ملي باتأكيد بر اعمال برنامه‌هاي هدايتي و حمايتي صنايع پشتيبان.

۲۵. استقرار و ارتقاينظام پايش، ارزيابي و كنترل عملكرد براساس برنامه‌ي استراتژيك.

۲۶. استقرار نظامكنترل كيفي، بازرسي فني و تضمين كيفيت كالا، تجهيزات و خدمات مورد استفاده در بخشآب و فاضلاب.

 ها در دوره هایمتوالی دستخوش تغییرات شود. اما وزارت نیرو درگذر زمان تا سال 1386 وظایف و ماموریتهایی را دارد که دراین متن به آنها اشاره شده است.